स्वाधीन संयुक्त जनसरकार र जनसंविधानका निम्ति संघर्ष गरौँ !
कठपुतली प्रतिक्रियावादी सरकारद्वारा आयोजित निर्वाचन बहिष्कार गरौँ !!
आदरणीय जनसमुदाय,
आज देशमा कठपुतली सरकारले एक थान आम निर्वाचनको नाटक मञ्चन गर्दैछ । के देशमा डढेलोझैँ दन्किरहेका जनताका समस्याको समाधान निर्वाचनले गर्न सक्दछ ? यो प्रश्नको उत्तर खोज्नै पर्ने, एकपटक गम्भीरतापूर्वक घोत्लिनै पर्ने परिस्थिति हाम्रा अगाडि उपस्थित छ । देश र जनताका समस्याको मुहानबारे छलफल नगरी जतिवटा निर्वाचन गरे पनि समस्याको समाधान कदापि हुने छैन ।
पहिलो संविधानसभाको षड्यन्त्रपूर्वक घाँटी रेटेर दोस्रो संविधानसभामार्फत् दलाल पुँजीवादी संसदीय व्यवस्था कायम गर्ने एकथान यथास्थितिवादी संविधान निर्माण गरियो । आज दन्किरहेका ज्वलन्त समस्याहरूको मुहान यही संविधान र व्यवस्थामा खोज्न जरुरी छ । संविधानले भूमिसुधारको मुद्दा नै गायब पारिदियो । असमान सन्धिहरु कायम राख्यो । समुदायलाई शक्तिशाली बनाउनुको सट्टा पुँजीवादी व्यक्तिगत सम्पत्तिको हकलाई बढावा दियो । साम्राज्यवादले लादेको उत्पादन गर्नै नदिने, नागरिकको आधारभूत सेवा क्षेत्रबाट राज्यलाई अलग राख्ने र सम्पूर्ण विषय बजारको हातमा सुम्पने नवउदारवादी नीतिलाई अस्वीकार गरेर राष्ट्रिय स्वाधीन अर्थतन्त्रको पक्षमा संविधान उभिन सकेन । नेपालको मौलिकतामा आधारित बहुसंख्यक उत्पीडित जनताको शासकीय स्वरूप र निर्वाचन प्रणाली तयार पार्न सकेन, बरु दुनियाभरि असफल शासकीय स्वरूप र दलाल पैसावालाको कब्जा हुने निर्वाचन प्रणाली कायम ग¥यो । शिक्षा, स्वास्थ्य बेलगाम व्यापारीकरण गर्ने नीति स्थापित ग¥यो । कर्मचारीतन्त्रदेखि सबै राज्यका निकायहरूलाई पुरानै जनबैरी ढाँचामा निरन्तरता दियो । यिनै आधारभूत विषयहरु आजका समस्याका मुहानहरु हुन् ।
क्रान्तिकारी भूमि सुधार र कृषिको वैज्ञानिकरण नभएपछि बहुसंख्यक किसान उत्साहित भएनन् । कृषि क्षेत्र निरुत्साहित र अलपत्र भयो । देशमा उत्पादन गर्नै नदिने दलाल पुँजीवादी व्यवस्थाका कारण औद्योगिकरणको प्रक्रिया नै रोकियो । अलपत्र कृषि र औद्योगिकरणको अभावले बेरोजगारीको विस्फोट हुन पुग्यो र आज ८० लाखको हाराहारीमा विदेशिनु पर्ने भयावह स्थिति उत्पन्न भएको छ । शिक्षा, स्वास्थ्य, खाद्य सुरक्षा जस्ता विषय बेलगाम बजारको हातमा छाड्नाले महंगी र अभावको कष्टसाध्य अवस्थामा बाँच्न जनतालाई बाध्य पारियो । असमान सन्धिहरू खारेज गर्नुको सट्टा एमसीसी जस्ता घातक सम्झौताहरू लादेर देशलाई थप विदेशीको कठपुतली राष्ट्र बनाउने काम तीव्र पारियो । पुरानै ढर्राको कर्मचारीतन्त्रको निरन्तरता अनि पैसामुखी निर्वाचन प्रणालीले भ्रष्टाचार, कमिसनखोरी, वित्तीय अन्याय र अराजकता व्याप्त हुन पुग्यो । आज दलित, आदिवासी–जनजाति, महिला, मुस्लिम र मधेसीका आधारभूत समस्याहरु जस्ताको तस्तै छन्, केवल ती समुदायका एकाध व्यक्तिलाई सत्ताधारी बनाउने कामबाहेक केही हुन सकेको छैन । यसकारण हामी स्पष्ट हुनै पर्दछ कि समस्या यो दलाल पुँजीवादी संसदीय व्यवस्थामा नै छ र यो व्यवस्था रहेसम्म समस्याहरू बल्झिरहनेछन् ।
यही यथार्थका कारणले नै नेपालका क्रान्तिकारी शक्तिहरूले लगातार यो व्यवस्थाबाट देश अगाडि जान नसक्ने भन्दै व्यवस्था परिवर्तनको संघर्ष अगाडि बढाउँदै आएका हुन् । त्यसैगरी कुशासन र कुव्यवस्थाबाट आक्रान्त भएर परिवर्तनको आकांक्षासहित गत भाद्रमा जेन्जी विद्रोह भयो । तर जेन्जी विद्रोहलाई अपहरण गरी देशी विदेशी शक्तिहरुले देशलाई परिवर्तनतिर लानुको सट्टा पुन यथास्थितिमा नै थन्काउन पुरानो सरकारको स्थानमा एक स्थान त्यस्तै नयाँ सरकार र पुरानो संसदको स्थानमा एक थान उस्तै नयाँ संसद बनाउने प्रपञ्च चलिरहेको छ । यस प्रपञ्चलाई ठाडै खारेज गरिनु आवश्यक छ ।
जब एउटा व्यवस्था असफल भएर जब जनविद्रोह देखापर्छ, त्यसपछि स्वाभाविक रुपमा अग्रगामी परिवर्तनको निम्ति राष्ट्रिय सहमतिसहित नयाँ व्यवस्थामा प्रवेश गर्नै पर्दछ । यो संसारभरिकै आम चलन हो । तर नेपाली जनताको अग्रगामी परिवर्तनको चाहनालाई गुमराहमा पार्न व्यक्ति फेरेपछि समस्या समाधान हुन्छ भन्ने झुट प्रचार गरिँदैछ । यो गम्भीर षड्यन्त्र हो । समस्या व्यवस्थामा छ, त्यसैले त यो व्यवस्थामा जुन पार्टी वा व्यक्ति आए पनि समस्या झन् बढ्दै जाने गरेको छ । तसर्थ, समस्याको समाधान नदिने बरु यथास्थितिलाई दोहो¥याउने निर्वाचनको कुनै औचित्य छैन । चुनाव रोक्नुपर्दछ र अग्रगामी परिवर्तनको निम्ति स्वाधीन जनसरकार र जनसंविधान बनाउने दिशामा अघि बढ्नुपर्दछ । यदि कठपुतली सरकार त्यस विकल्पमा जाँदैन र निर्वाचनको नाटक मञ्चन गर्न तम्सिन्छ भने जनताले निर्वाचन बहिष्कार गर्नुको विकल्प हुन्न । आउनुस्, यथास्थिति होइन अग्रगामी परिवर्तनतिर देशलाई मोड्न निर्वाचन बहिष्कार आन्दोलन दृढतापूर्वक अगाडि बढाऔं !
सम्बद्ध पार्टीहरु ः
क्रान्तिकारी कम्युनिस्ट पार्टी नेपाल, नेपाल कम्युनिस्ट पार्टी (बहुमत), वैज्ञानिक समाजवादी कम्युनिस्ट पार्टी नेपाल, नेपाल कम्युनिस्ट पार्टी, नेपाल कम्युनिस्ट पार्टी (जनपक्ष)
मिति ः २० माघ २०८२
