–मनीष आजाद
अनुः बलराम
भोलि जब ’हिन्दू राष्ट्रको जीवाश्म खोजी होला
हिन्दू राष्ट्रको निर्माण
महिलाहरूको नाङ्गो शरीरमाथि भएको थियो भन्ने थाहा पाएर
छक्क पर्लान
भविष्यका इतिहासकारहरू पनि
जीवाश्ममा
मन्दिरहरू र त्रिशूलका अवशेष त भेटिन्छन नै
ठूलो मात्रामा
महिलाहरूका नाङ्गो शरीरका अवशेष पनि भेटिने छन
एकदमै क्षत विक्षत ।
अझै पनि आँखाहरू ठिकठाक देखेर
ती आँखाहरूमा देखेर लाचारीको झलक
अनि देखेर
आँखाका कुनामा आँसु बगेको धर्को
इतिहासकारहरू छक्क पर्लान ।
त्यति बेला
इतिहासकारहरू अझ छक्क पर्ने छन
जब यी लाचार आँखाहरू
दृश्यावलोकन कुण्डलीमसमा बदलिने छन्
र त्यसको उतापट्टि
चल्न थाल्ने छ एउटा चलचित्र–
दुई वटा स्तन,एउटा योनी
अनि सल्बलाइरहेका सयौं हातहरू ।
इतिहासकारहरूका कान पाक्ने छन
जब तिनीहरूले
सयौं उन्मादी आवाजहरूले
एउटा निम्छरो आवाजलाई निमोठीरहेको सुन्ने छन ।
तर तिनीहरूले
अनुहार भने देख्ने छैनन्
“हिन्दू राष्ट्र” मा
अनुहारको जरुरी नै पो के छ र ।
नाङ्गी महिलाको छेवैमा पुरिने छ नाङ्गो सत्य
तर प्रमाण केही पनि हुने छैन
सबै कुरा क्षत विक्षत हुने छ ।
इतिहासकारहरू
क्षतविक्षत सत्यबाट बगिरहेको रगत
अझै पनि तातो देखेर
फेरि पनि छक्क पर्ने छन् ।
इतिहासकारहरूले
नाङ्गी महिला
र नाङ्गो सत्यका बीचको
साइँनो जब खोज्ने छन्
त्यत्रो शक्तिसाली “हिन्दू राष्ट्र“
यस्तो शर्मनाक मृत्यु कसरी मर्यो भनेर
त्यसपछि तिनीहरू फेरि छक्क पर्ने छन् ।
